Skaldamosaikk..

Se på meg!

Jeg lever! Jeg finnes!

Troskyldighetens lys.

Hallo! Hei! Hei alle..?

Øynene får hun ikke, de er opptatt av navleglitter.

Oppgitt snudde hun seg og gikk motløs inn i mørket igjen..

*

Då sa eg: Det e nok nå.

Nok snakk, nå e det kissingtime!

*

Å elska seg sjølve ein naken trøtt morgen i spegelen. Klarar du det?

*

Ein må gje noge,

ein kan ikkje berre få.

Ein må gje av kjærleik, kan ein ikkje det, då får ein berre gå viare..

*

Ein kan mista mykje her i livet,

men det mest verdifulla ein kan mista he ein ikkje kjøpt..

*

Jodå, ein kan leika litt med puppar, men dei e ikkje særlig pratsomme.

*

Dråpar på taket spelar,

dei lagar symfoniar over tema i D-dur.

Menneskar med åpne munnar,

dei lagar symfoniar over tema i EG-dur.

*

Han kikka på lerrete,

klemde ut ein mangefarga palett,

blande eit vent grønskjær og mala ein stilk,

men så stoppa han – han sko mala sjelå, men våga ikkje..

*

Kan du få orgasme av tankane, då e du på rett veg. Andres tankar.

Kan du berre få orgasme av kjønnsleg omgang, då he du missa dybdå..

*

Hu var eit lys,

skinde og blinda adle,

Maja var bygdås prinsessa,

vakrare fantes ei, og hu smila støtt.

Dei vart blenda,

adle lot dei seg lura av Maja,

eit så vakkert mennesk berre måtte vera lykkelig,

menneskar e lettlurde, og blindas – også for dei tapre augo te Maja..

*

Den største bløffen du kan gjera e å bløffa deg sjølve..

*

Ein kan ikkje venta på fjølå,

den fjølå så komme rekande – ein får det betre med å leita ho opp.

Det varte så graset,

ein kan varta blinda av skarpgrøne graset framføre augo.

*

Betre å elska i ein utsleden 2CV enn å ha sex i ein Rolls..

*

Sitt på ein parkbenk,

menneskar jagar ustanselig forbi.

Ka jager dei itte eg undrar meg på.

Klokkå går ikkje raskare nå enn då Adam og Eva kosa seg i eplehagen.

Dei lever lengre i dag, men he mindre tid.

Sitt på ein parkbenk,

menneskar spradar ustanselig forbi.

Reine utstillingå, dei kappas i å sjå best ut – ein verden av dommare.

Dei e klokare i dag, men he mista forståingå.

Sitt på ein parkbenk,

menneskar vandrar ustanselig forbi.

Kikkar opp på augo, dei e ikkje her, dei ser meg udan å sjå meg.

Menneskar, ørkeslause sjelar så ikkje finn havnå..

Menneskar, blinda av seg sjølve..

.

.

.

%26hl=en%26fs=1%26rel=0″>

6 kommentar to “Skaldamosaikk..”

  1. mariee53 Says:

    Nynorsk er egentlig masse følelser! Fine vers, er det dine eller en dikter sine? Varme tanker fra Mariee53

  2. Jærskalden Tor Vidle Says:

    Takk marie, ja det er mer Takk marie, ja det er mer dybde i nynorsk og dialekt.

    Nei, alt jeg legger ut er alltid mine egne ord og tanker – har ikke behov for å låne andres.

    Tor

  3. Anonym Says:

    🙂 Så enkelt, så dypt, så tankebringene, så genuint deg Tor:)

  4. xantippe - ikke pålogga Says:

    … takk for at du deler … takk for at du deler dine tanker og skrevne ord med oss Tor, det er alltid ( iallefall nesten) en fornøyelse å lese dine blogger…….;))

  5. Jærskalden Tor Vidle Says:

    Takk anonyme..
    Tor Takk anonyme..

    Tor

  6. Jærskalden Tor Vidle Says:

    Koselig å se deg xantippe, Koselig å se deg xantippe, og mange takk for ordene dine.

    Håper du har det bra, du er nok savnet av mange her..

    Tor


Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s

%d bloggers like this: